2015 Eylul sonu, Perth

Defne kızımın patoloji sonucu geldi. Boynundan alınan kistin tam olarak ne tür bir kist olduğu hâlâ net değil ama doktorun söylediğine göre benign, yani iyi huylu bir şeymiş. Kara bulutlar dağıldı, içimiz ferahladı. Hayat yavaş yavaş eski akışına dönüyor.

O günlerde “evlerden uzak olsun” diye dua ettiğim korku, bir saniyemi bile aynı bırakmıyordu. Araba sürerken, bir işin ortasında, televizyon izlerken… Hiç beklemediğim bir anda, damdan düşer gibi çöküyordu boğazıma. Aklımı toparlayabildiğim zamanlar dışında, bir ağlayıp bir susuyordum.

“Her şeyde bir hayır vardır” sözü geldi aklıma. Şimdi geriye dönüp baktığımda, o yaşananların beni nasıl şekillendirdiğini görebiliyorum. Çok şükür, geride bıraktığım o kötü günler benim için bir annenin en büyük korkusuyla yüzleşmesi demekti. Allah kimseye yaşatmasın. Evladı hasta olan herkese sabır ve güç versin…