Eylul 2015

Bugün benim evet günümdü. Böyle bir durumda insan zaten hiçbir şeye “hayır” diyemiyor.

Hava yağmurluydu; çocuklarla alışveriş merkezine gittik. Gezindik, mağazalara girdik, onların istediği kadar oyalanıp istedikleri şeyleri aldık. Akşam İpek kiliseye gitmek istedi. Çocukların kendilerine ait çok güzel bir alanları var; anne babalar vaaz dinlerken çocuklar da eğleniyorlar. Ona da “evet” dedim. Kemal’i eve bırakıp kızlarla birlikte gittik.

Hristiyan, Müslüman fark etmiyor… Orada herkes ellerini açıp dua ediyor. Ben de bol bol dua ettim; oradakiler de benim için dua ettiler.

Pazartesi sabahı uzman doktora görüneceğiz.
Umarım bütün bu yazdıklarımı, bu endişeleri, bu satırları boş yere yazmış olurum…
Umarım tüm telaşım yersiz çıkar.