2018

Şu an okulun kütüphanesinde kendi odamız var.
Günde 4 saat çalışıyorum. Kindergarten’dan 3. sınıfa kadar öğrencilere destek oluyorum. Çocukları dinliyorum, okuma geri bildirimi veriyorum, bazen birebir çalışıyorum.

Stres? Yok.
Tükenmişlik? Yok.
İnsanlar nazik, sürekli teşekkür ediyorlar.

Maaşım büyük değil ama özgeçmişime göre adil bir ücret verdiler. Kurumsal sistemin düzeni, kimlik kartı, e-mail, her şeyin kolay ilerlemesi bana yeniden umut verdi.

Bu yoğunluğun içinde hayat akmaya devam etti:

• Ağustos’ta Milwaukee Public Library’de çocuklara ebru yaptırdım

• Başka bir kütüphane yetişkinler için kurs istedi 1 Aralık’ta onlara kurs verdim 

• Gectigimiz aylarda Kanada’ya, Toronto ve Niagara’ya gittik

• Toronto’yu çok sevdim

• Niagara doğal olarak büyüleyiciydi ama çevresi fazla turistikti

• Çin Mahallesi’nde yediğim dim sum hâlâ aklımda, yok boyle bir lezzet!

• Ed Sheeran provasını uzaktan izledik

• Kızlarla gerçekten bağ kurduğumuz bir yolculuk oldu

Sonra Eylül geldi:

• TURAM Turkish American Folk Dance ensemble ile halk oyunlarına başladım

• Spor salonuna üye olduk ama pek gidemedik

• Kızları yüzme kursuna götürdüm

• Avustralya’daki tezimi bitirmeye çalıştım

• Ipek MYSO'ya kabul edildi ve Milwaukee Youth Symphony Orchestra ile keman çalmaya başladı

• Defne izciliğe katıldı

• Destination Imagination takımına gönüllü oldum

• araba kazasi yuzunden boyun tutulması → fizik tedavi → doktorlar…

Tüm bunları yazınca anlıyorum:
Uzun süre yazamamamın sebebi tembellik değil, hayatın kendisiydi.

Ve işte şimdi, buradayım.
Yeniden yazının başında.